Artikel uit De Telegraaf: DE REDDERS VAN DE EEUW

Artikel uit De Telegraaf: DE REDDERS VAN DE EEUW - Dit is Nederweert

Artikel over het 100-jarig bestaan van de Reddingsbrigade in de Telegraaf op 08-05-2017

DE REDDERS VAN DE EEUW

STRANDWACHT De reddingsbrigade bestaat honderd jaar, maar de leden zijn voorzichtig om al te veel slingers op te hangen. Vorig jaar werden nieuwe records geboekt wat betreft het aantal uitgevoerde reddingen langs de kust en verdronken alsnog dertien mense

·         De Telegraaf

·         8 May 2017

·         door Koen Nederhof FOTO’S MARTIN MOOIJ

 

De reddingsbrigade bij IJmuiden heeft nog geluk: dankzij de havenhoofden zijn er geen enorme muien voor de kust. Tegelijk zorgen die havenhoofden voor hun eigen problemen, zeker met storm. Kees Buis haalt een herinnering op, terwijl hij in redelijk rustig weer aan het begin van een van de pieren staat. „Op een stormachtige dag kregen we een melding dat er mensen helemaal aan het uiteinde van de zuidpier zaten. Het was gevaarlijk weer.”

Buis rijdt met de auto van de brigade naar het begin van de pier en tuurt door zijn verrekijker. Er lijkt niemand te zijn, maar voor de zekerheid besluiten de redders te gaan kijken. Ze lopen de pier op. Fred Dictus blijft bij de auto. Als de mannen zo’n 200 meter de pier op zijn, kijkt Buis naar rechts. „Ik keek een enorm golfdal in. Je zag gewoon het zand op de bodem. Dan weet je dat het twee keer zo hoog terugkomt. Ik kon nog net roepen dat we moesten gaan liggen.”

Niet dat dat helpt. De aan elkaar vastgeketende redders worden door het schuimende water gegrepen en razen richting de rand van het havenhoofd. Buis kan nog net een betonblok vastgrijpen en zo voorkomen dat het hele zwikkie de Noordzee in verdwijnt. Hij houdt ruim een jaar last van zijn noodgreep, maar die is noodzakelijk. „Een van de mannen was al over de rand en sloeg tegen de basaltblokken. Die was helemaal beurs aan een zijkant, zijn pak kapot. Toen hebben we besloten om dat soort acties nooit meer te doen.” Maar toch moeten de redders, die huizen in een rood-grijze post bovenop het duin in de populaire badplaats, nog regelmatig uitrukken voor mensen die zich op de pier begeven. Bij stormweer gaat de pier dicht. „Er staat een hek voor, er zijn waarschuwingsborden en tóch denken mensen de pier op te kunnen. Bij flinke golfslag spoelen ze er dan af. Wij moeten met vijf vrijwilligers ons leven wagen om iemand redden”, legt Dictus uit.

De wacht houden is er echter niet meer bij. Collega’s die bij de pier de wacht hielden om waaghalzen bij stormweer tegen te houden, kregen zelfs te maken met fysiek geweld. „Daarom zijn we daar nu mee gestopt. We doen de hekken dicht en waarschuwen, maar het blijft het eigen risico om de pier op te gaan. Mensen vergissen zich zo in de kracht van de zee.” Het is juist die overmoedigheid die ervoor zorgt dat het aantal noodzakelijke reddingen en noodlottige ongelukken stijgt. Vorige zomerperiode werd langs de Nederlandse stranden een record gebroken met meer dan 300 reddingsacties. Een andere treurige statistiek: tot aan 2011 verdronken jaarlijks gemiddeld vier mensen. Vorige zomer waren het er 13, onder wie 9 mensen die geen Nederlands paspoort bezaten. Dat heeft deels te maken met de teruglopende zwemwaardigheid, maar ook met een aan waanzin grenzende ondoordachtheid.

Eigenwijs

„Mensen moeten en zullen de zee in”, zegt Buis in de top van de IJmuidense post. „Dit voorjaar hadden we al vroeg mooi weer. Maar ik was stomverbaasd toen ik mensen al in het water zag. Dat is 7 graden!”

Bovendien kunnen de redders wel waarschuwen, maar het helpt lang niet altijd. Badgasten lopen straal langs borden, negeren vlaggen en luisteren niet naar de daarvoor getrainde reddingsbrigade. „Bij Egmond heb je wel enorme muien, plekken tussen zandbanken waar meer stroming staat. Daar worden dan borden neergezet, maar mensen gaan er gewoon in. Ze denken dat het een mooie zwemplek is, omdat er weinig golven zijn. Op een gegeven moment weet je niet meer wat je kunt doen.”

Alle ergernis ten spijt; de reddingen leveren wel heroïsche verhalen op die de redders graag delen. Over kitesurfers die neerstorten en aan boord gehesen kunnen worden. Over een omgeslagen catamaran waar de opvarende op het nippertje aan wal gebracht kon worden. Over plotseling opkomend noodweer, waarbij vissers in allerijl van de pier moesten worden gehaald. „We reden ineens door een halve meter water.”

Dictus doet een duit in het zakje met een verhaal In de afgelopen maanden vonden ijskoude oefeningen plaats. dat zich afspeelde tijdens de overstromingen in Limburg in de jaren 90. „Ik weet nog goed dat ik met mijn collega Emile Webbe in de boot zat en we mensen moesten evacueren. Hele dorpen waren ondergelopen door het water uit de rivieren, die buiten de oevers waren getreden. Sommigen wilden niet weg. We redden overigens niet alleen mensen, maar ook dieren. Zo kwamen we bij een hok met daarin twee pauwen. Dat stond al voor het grootste deel onderwater, maar de dieren zaten er nog in. We moesten onderwater door het luikje die pauwen naar buiten zien te krijgen. Beelden van die reddingsactie gingen de hele wereld over!”

Voor de jonge leden van de IJmuidense brigade is de aankomende zomer de tijd waarop alle oefening van afgelopen winter zich weer kan uitbetalen. „Soms ben je van 10 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds op de post”, zegt de 16-jarige Paul Pinto Goncalves. Hij is één van de jongste teamleden en laat zich tijdens een oefening gelden. Neemt hij eerst een duik overboord in het ijskoude zeewater om zich als slachtoffer te laten ’redden’, even later staat hij fier achter het stuur van een oranje boot die over de golven stuitert. Hij lacht: „En dan is het nu nog rustig weer. Dit moeten we ook kunnen in veel heftigere golven.”

’Mensen moeten en zullen zee in’

Grote Clubactie 2018

Grote Clubactie 2018 van start. Doe je ook mee?

icons/test1-icon

Algemene Verordening Gegevensverwerking

Hoe gaat onze Reddingsbrigade om met de nieuwe AVG per 25 mei…

icons/test1-icon

Tussenjeugduitstapje 2018

Survivallen met de tussenjeugd van Reddingsbrigade Nederweert

icons/test1-icon